Wat is acne?

Acne is een aandoening van de talgklieren die vaak voorkomt. De huid bevat op elke vierkante centimeter ongeveer vijftien talgklieren. Om de huid soepel te houden, produceren ze talg (huidsmeer). De talgklieren monden uit in haarzakjes. Als de openingen van de haarzakjes verstopt raken, ontstaat acne.

Deze aandoening is vaak zichtbaar rond de puberteit, maar zeker ook op volwassen leeftijd of zelfs bij baby’s kan acne voorkomen. Talgklieren bevinden zich overal in de huid, met uitzondering van de handpalmen en voetzolen. Op de schouders, het voorhoofd en de kin bevinden zich de meeste en de grootste talgklieren. Tevens zijn dit de voorkeurslocaties van acne.

Hoe ontstaat acne?

De precieze oorzaak van acne is nog niet bekend. Duidelijk is wel dat acne ontstaat door een combinatie van factoren. De vier belangrijkste factoren zijn:

  • Een verhoogde talgproductie;
  • Een stoornis in het verhoorningsproces (verschilfering) en een afsluiting van het talgklierkanaal;
  • Bacteriën die van nature in het haarzakje en in de talgklieren aanwezig zijn;
  • Hormonale veranderingen.

De hormoonveranderingen kunnen invloed uitoefenen op de aanmaak van talg. Indien er teveel talg wordt afgescheiden, kan de talg zich ophopen en de uitvoergang van de talgklier (de porie) verstopt raken. In de talgklier bevinden zich een aantal bacteriën, door die bacteriën en de verstopping van de talgklier ontstaat er een ontsteking. Een pukkel of puist is het resultaat.

Buiten hormoonveranderingen zijn er nog andere beïnvloedende factoren bij acne:

  • UV- licht
  • Mechanisch (door druk of wrijving)
  • Medicatie
  • Chemisch (door contact met toxische stoffen)
  • Dieet (niet wetenschappelijk bewezen)
  • Stress (niet wetenschappelijk bewezen)

De mate waarin deze factoren aanwezig zijn, bepaalt of iemand last krijgt van acne. Ook een ongezonde levensstijl, onevenwichtige voeding en roken kunnen bijdragen aan acne.

Behandeling van actieve acne

De behandeling van acne heeft tijd nodig voordat resultaten zichtbaar zijn. Dit is per individu verschillend. Samen met de huidtherapeut wordt een persoonlijk behandelplan opgesteld en aan de hand daarvan wordt een schatting van het aantal behandelingen gemaakt. Tijdens de gehele behandelperiode zijn tussentijdse evaluaties en eventuele aanpassingen mogelijk. Ook wordt rekening gehouden met eventuele medicatie.

Een acnebehandeling door een huidtherapeut is niet compleet zonder adviezen en voorlichting betreffende deze huidaandoening. Voor een effectieve behandeling is het zeer van belang dat er tussen de behandelingen ook goed wordt omgegaan met de huid. De adviezen zijn individueel afgestemd, zullen bij de intake van start gaan en doorgaan gedurende de gehele behandelperiode.

De behandeling zelf bestaat uit:

  1. Hiermee wordt de huid oppervlakkig gereinigd
  2. Dit zorgt voor het verdunnen van de bovenste huidlaag
  3. Aanprikken (om de talgklier uitgang iets te vergroten) vervolgens uitdrukken van mee- eters en puisten
  4. Huiddesinfectie gevolgd door kalmerend product en productadvies

Behandeling acne-littekens

Na een behandelperiode van de actieve acne is er meestal nog een zo genoemde ‘rest’ acne. Dit kan bestaan uit wat rode/bruine vlekjes en kleine littekens. De huidtherapeut behandelt dit door middel van chemische (zuur, Alpha Hydroxy Acid) peeling of microdermabrasie.

Chemische (zuur) peeling behandeling

Bij deze peeling wordt gebruik gemaakt van glycolzuur 50% of 70%. Glycolzuur, ook wel fruitzuur of alpha-hydroxyzuren genoemd, is een verzamelnaam van een reeks organische zuren. Deze zuren komen bijvoorbeeld voor in fruit en worden daarom ook wel fruitzuren genoemd. De werking van deze peeling berust op het chemisch verweken van de bovenste huidlagen.

Alvorens deze behandeling van start gaat, is het ten zeerste van belang dat (nogmaals) een vraaggesprek zal plaatsvinden. Onderdelen die hier aan bod komen zijn:

  • Medicatiegebruik
  • Zonlichtblootstelling
  • Algemene wondgenezing
  • Alcohol- en tabak consumptie

Vervolgens wordt er gevraagd een behandelovereenkomst te ondertekenen die samen met de huidtherapeut uitvoerig wordt doorgenomen. Na het opstellen van het behandelplan kan ook een prijsindicatie worden gegeven.

Voorafgaand aan de glycolzuurpeeling is een voorbehandeling noodzakelijk om de barrière van de bovenste huidlaag te verminderen en daarmee een optimaal resultaat te verkrijgen. Minimaal twee weken voorafgaand aan de peeling wordt de huid tweemaal daags ingesmeerd met een product met een lage concentratie (5-10%) glycolzuur. Hierdoor kan de huid wennen aan het glycolzuur en vermindert de barrière van de hoornlaag.

De huidreacties die na de glycolzuurpeeling kunnen ontstaan zijn:

  • Roodheid van de huid. Dit kan één tot twee dagen duren
  • Lichte afschilfering van de huid. Dit kan één tot vijf dagen duren
  • Deze korstjes genezen meestal binnen een week

Er zijn meerdere (6 tot 10 ) behandelingen nodig om optimaal resultaat te behalen. De voorbehandelingscrème wordt tijdens de gehele behandelperiode voortgezet.

Gedurende de behandelperiode en tot zes weken na de laatst ondergane peeling dient u een sunblock zonnebrandproduct met een hoge beschermingsfactor (minimaal factor 30) te gebruiken en blootstelling aan de zon zoveel mogelijk te vermijden. Dit omdat de hoornlaag wordt afgeschaafd door de glycolzuren, waardoor de kans op verbranding en pigmentverschuiving (hyper- of hypopigmentatie) verhoogd aanwezig is.

Resultaat en doel van behandeling met glycolzuur

Het doel van deze behandeling is het verbeteren van de huidstructuur, afvlakken van littekens en het vervagen van eventuele rood/bruine pigmentatie. Een glycolzuurbehandeling geeft voornamelijk een verbetering in de oppervlakkig gelegen huidlagen. Totale verwijdering van huidoneffenheden is niet mogelijke. Diepere littekens of pigmentatie zijn na de behandeling nog zichtbaar.

Microdermabrasie

Microdermabrasie valt onder mechanische peeling dit houdt in dat door middel van wrijving, met in dit geval behulp van apparatuur, de bovenste huidlaag wordt afgeschaafd. Dit heeft als doel het afvlakken van littekens en het verbeteren van de huidstructuur. Eventueel diepere littekens zullen zichtbaar blijven. Graag verwijzen wij u door naar de website van Dermalight voor meer informatie.

Hoe ontstaan littekens?

Om te kunnen begrijpen hoe een litteken ontstaat, is het belangrijk iets te weten over het verloop van wondgenezing. Een wond geneest in drie fasen.

De ontstekingsfase duurt één tot vier dagen vanaf het ontstaan van de wond. Tijdens deze fase reinigt het lichaam de wond en begint de eigenlijke wondgenezing waarbij littekenweefsel en collagene vezels worden aangemaakt.

De regeneratiefase duurt van de vierde tot de eenentwintigste dag. Bloedvaatjes, collagene vezels, lymfevaatjes en zenuwen gaan zich in deze fase herstellen.

De rijpingsfase begint de eenentwintigste dag en kan een jaar (of langer) duren. In deze fase ontstaat er een evenwicht tussen de aanmaak en afbraak van collagene vezels. Het litteken wordt minder rood, oppervlakkiger en soepeler.

Littekens ontstaan als de wondgenezing wordt verstoord. Zo’n verstoring kan verschillende oorzaken hebben, zoals een infectie, een slechte algehele conditie of een slechte doorbloeding van het wondgebied. Bovendien genezen wonden op sommige plaatsen van het lichaam moeilijk.

Welke soorten littekens zijn er?

We onderscheiden ‘gewone’ littekens, atrofische littekens, hypertrofische littekens en keloïdale littekens.

Bij de meeste mensen geneest een wondje normaal. Er blijft dan een ‘gewoon’ litteken over in de vorm van een smal streepje. Dit streepje kan wit van kleur worden of juist donkerder dan de normale huidskleur.

Bij atrofische littekens is de huid onder het litteken afgenomen. Het litteken is vaak erg dun en ingetrokken.

Hypertrofische littekens zijn brede, roze littekens. Bij een hypertrofisch litteken is te veel collageen weefsel gevormd. Een hypertrofisch litteken ligt boven de huid.

Keloïdale littekens zijn te vergelijken met hypertrofische littekens maar ze groeien over de grenzen van het wondgebied heen. Keloïdale littekens ontstaan veelal na een trauma en komen meer dan gemiddeld voor bij negroïde mensen.

Wat kan de huidtherapeut voor u betekenen?

De huidtherapeut kan problemen behandelen die zich kunnen voordoen bij een litteken: hypertrofie (collageenophoping), roodheid, pijn, jeuk, verkleuring, verharding, verkleving, slechte doorbloeding, bewegingsbeperking en oedeem (vochtophoping).

De meest voorkomende behandelingen zijn:

  • Medische camouflage van verkleuringen.
  • Massagetechnieken ter vermindering van: jeuk en pijn, hypertrofie, verklevingen, doorbloedingsstoornissen en oedeem.
  • Het aanbrengen van drukpakkingen, tape, siliconenpleisters of siliconengel tegen roodheid, jeuk, hypertrofie en verhardingen. Ze maken het litteken vlakker en soepeler waardoor de klachten afnemen.
  • Bij peeling wordt het bovenste laagje dode cellen verwijderd. Dat zorgt voor afvlakking van het litteken.

Vocht ofwel oedeem heeft verscheidene vormen en kan bij iedereen voorkomen. Deze vorm van oedeem komt dan meestal bij de enkels tot uiting, vaak na veel staan, zitten of bij warm weer. Oedeem kan ook ontstaan door inwendige aandoeningen. Hierbij kunt u denken aan hart, lever, nier en/of vaatafwijkingen of afwijkingen aan het lymfestelsel. Aandoeningen van de vaten behoort tot veel voorkomende probleem van vocht uittreding. Trombose of kleppen in de vaten die niet meer goed sluiten leiden uiteindelijk tot vocht uittreding en dus tot zwelling van het aangedane ledemaat. Er zijn verschillende hulpmiddelen en oefeningen om de zwelling op te heffen, te verminderen of te voorkomen.

Lymfoedeem

Wat is lymfoedeem?

Lymfoedeem betekent letterlijk vochtophoping. Bij lymfoedeem is de afvoer van weefselvocht te gering vanwege een stoornis in het lymfstelsel. Het lymfstelsel loopt parallel aan het bloedstelsel in het lichaam en bevind zich grotendeels net onder de huid. Lymfe is een eiwitrijke substantie die zorgt voor afvoer en filtering van afvalstoffen. Dit is een erg belangrijk en onmisbaar stelsel in het lichaam. Lymfoedeem geeft hinder en kan leiden tot ontstekingen (wondroos), gewrichtsklachten en huidproblemen.

Wat zijn de oorzaken van lymfoedeem?

Lymfoedeem kan aangeboren zijn waarbij lymfevaten niet goed functioneren of er zijn minder lymfevaten dan normaal. Vaak ontstaat lymfoedeem echter na ernstige beschadiging van lymfvaten of lymfklieren. Meestal is deze beschadiging het gevolg een infectie, behandeling van kanker of bestraling.

Hoe herkent u lymfoedeem?

Bij lymfoedeem is sprake van een zwelling. Ook een zwaar of vermoeid gevoel in arm of been, of een gevoel van spanning rondom pols, vingers, enkels, elleboog of knieën kan het gevolg zijn van lymfoedeem. Vaak heeft een patiënt ook pijn.

Wat kan de huidtherapeut voor u betekenen?

Met manuele lymfdrainage, oedeem- en fibrosegrepen, ambulante compressietherapie, of lymftaping zorgt de huidtherapeut ervoor dat het vocht wordt afgevoerd. In een aantal gevallen gebruikt de huidtherapeut daarnaast een drukgolfapparaat of lymfapress. Door de vochtafvoer vermindert de pijn en als er nog sprake is van een wond geneest deze sneller.

Na stimulering van de vochtafvoer volgt het zwachtelen van de behandelde ledematen en eventueel het aanmeten van een therapeutische elastische kous. De kous zorgt voor behoud van het verkregen resultaat.

Een behandeling duurt gemiddeld 30 tot 45 minuten. Dit is afhankelijk van uw verzekering. Een intensieve start (met twee tot driemaal per week behandeling) geeft het beste resultaat. De behandelduur verschilt per persoon. Om de vooruitgang te kunnen bepalen, wordt de omvang van het oedeem regelmatig gemeten. Bij manuele lymfdrainage activeert de huidtherapeut, met een zacht pompende beweging, het fijne netwerk van de lymfevaten direct onder de huid. De lymfdrainage stimuleert de vochtopname door de lymfvaten en verhoogt de afvoer van weefselvocht.

Oedeem- en fibrosegrepen zijn speciale handgrepen. Met oedeemgrepen leidt de huidtherapeut vocht door het weefsel naar een plaats waar het vocht gemakkelijker wordt opgenomen. Met fibrosegrepen maakt de huidtherapeut verhard weefsel (fibrose) soepeler.

Ambulante compressietherapie is een combinatie van het zwachtelen van ledematen door de huidtherapeut en bewegen door de patiënt.

Lymftaping is een techniek met plaktape die wordt gebruikt om gebieden te draineren waar de huidtherapeut geen ambulante compressie kan toepassen. In de praktijk is dat vaak de schouder, rug, flank en borst.

Wat kunt u zelf doen?

Sport en beweging stimuleren de lymfvaten. Wandelen, zwemmen en gymnastiek (onder deskundige begeleiding) zijn zeer geschikt. Sporten die leiden tot overbelasting of sporten met veel plotselinge bewegingen (bijvoorbeeld squash) zijn af te raden. Ook moet u zware en langdurige lichamelijke inspanning vermijden.

Ook lijkt er een relatie te zijn tussen het ontstaan van lymfoedeem en overgewicht. Het verminderen van eventueel overgewicht helpt om de klachten van het lymfoedeem te verminderen.

De huidtherapeut legt u specifieke bewegings- en ademhalingsoefeningen uit die de afvoer van lymfvocht via de lymfvaten bevorderen.

Extreme kou en extreme warmte (zonnebrand) hebben een slechte invloed op lymfoedeem. Datzelfde geldt voor insectenbeten en knellende kleding.

Uw behandelend huidtherapeut geeft graag nader advies.

Lipoedeem

Wat is lipoedeem?

Lipoedeem betekent letterlijk vet- en vochtophoping. Het gaat om een pijnlijke, chronische ziekte.

Bij lipoedeem is er een stoornis in de aanmaak van vetweefsel. Bovendien is de afvoer van vocht via de lymfvaten niet optimaal. Gevolg is een onderhuidse ophoping van vet en vocht.

Meestal komt het lipoedeem symmetrisch voor op de heupen, bovenbenen en knieën. Dit heeft vaak de vorm van een rijbroek. Soms hoopt het vetweefsel zich op rond de enkels (overbloezende enkel). Ook kunnen de armen zijn aangedaan.

Als lipoedeem niet wordt behandeld, ontwikkelt lymfoedeem (vochtophoping) zich ernaast in een periode van vijftien jaar. Overgewicht versnelt dit proces en vergroot de gezondheidsrisico’s. Vaak is er ook een combinatie met spataderen.

Wat zijn de oorzaken van lipoedeem?

Over het ontstaan van lipoedeem bestaat nog veel onduidelijkheid. Wel is bekend dat de ziekte zich vrijwel uitsluitend voordoet bij vrouwen. En de ziekte wordt niet veroorzaakt door te veel eten. Bovendien staat vast dat erfelijke factoren een belangrijke rol spelen.

Vaak begint of verergert lipoedeem bij een hormoonwisseling, bijvoorbeeld in de puberteit of na een zwangerschap. In een enkel geval speelt de menopauze of een aandoening, zoals een schildklierafwijking, een rol.

Hoe herkent u lipoedeem?

Het is belangrijk dat lipoedeem in een vroeg stadium wordt ontdekt. Dat biedt de beste mogelijkheden om verergering of complicaties tegen te gaan.

De meest voorkomende symptomen zijn:

  • Zwaar gevoel in de benen
  • Pijn in de (opgezwollen) benen
  • Cellulitis (sinaasappelhuid)
  • Snel blauwe plekken
  • Problemen bij het lopen (door schurende huid)
  • Gewrichtsproblemen (vooral knie)
  • Gewichtsproblemen, zonder aanwijsbare oorzaak

Bovendien is een kenmerk dat de kledingmaat van het bovenlichaam en van het onderlichaam twee tot drie maten kan verschillen.

Lipoedeem kent verschillende stadia, waarvan de kenmerken variëren van een zachte huid en een figuur dat de ziekte enigszins toont tot een huid die walnootachtig oogt en benen met een sterk afwijkende vorm.

Wat kunt u zelf doen?

Sport en beweging helpen omdat ze de lymfvaten stimuleren. Wandelen, zwemmen en gymnastiek (onder deskundige begeleiding) zijn zeer geschikt. Sporten die leiden tot overbelasting of sporten met veel plotselinge bewegingen (bijvoorbeeld squash) zijn af te raden. Datzelfde geldt voor lichamelijk zwaar werk.

Het verminderen van eventueel overgewicht helpt, ook al zal de ophoping van vet en vocht op de aangedane plaatsen niet afnemen. Het is raadzaam een diëtist te raadplegen en die te laten overleggen met de behandelende huidtherapeut. Extra verzorging van de huid is raadzaam. Uw huidtherapeut geeft graag advies. Een lipoedeempatiënt mag geen knedende massages ondergaan.

Wie therapeutische elastische kousen heeft, moet deze altijd dragen. Extreme kou en extreme warmte hebben een slechte invloed op lipoedeem. Datzelfde geldt voor insectenbeten en knellende kleding.

Wat kan de huidtherapeut voor u betekenen?

Afhankelijk van het beeld en vooral het stadium van het lipoedeem kan de huidtherapeut u behandelen met oedeemtherapie. Met manuele lymfdrainage (een speciale massagetechniek) of specifieke oedeemgrepen zorgt de huidtherapeut er dan voor dat het vocht beter wordt afgevoerd. Hierdoor vermindert de pijn. De huidtherapeut kan u ook met de lymfpress behandelen.

Na drainage volgt het zwachtelen van de behandelde ledematen. Bij een stabiele situatie volgt het aanmeten van een therapeutische elastische kous. Daarbij krijgt u ook bewegingsoefeningen uitgelegd en het advies om onder deskundige begeleiding te gaan sporten.

Veneus oedeem

Chronische veneuze insufficiëntie (CVI) behoort tot de meest voorkomende ziekte (1 op de 8 volwassenen).

Wat is de oorzaak van Veneus oedeem?

De meest voorkomende oorzaak van veneus oedeem is een afwijking in het ader stelsel, dus een afvoerstoornis. Hierbij wordt het bloed onvoldoende afgevoerd, hetgeen leidt tot opeenhoping van vocht. In staande houding moet het bloed in de aderen, tegen de zwaartekracht in, naar boven worden gepompt. Dit gebeurt voornamelijk door de spieren van de kuit. Lopen is daarom uitstekend, maar lang staan of zitten is slecht voor de bloedafvoer door de aderen. In de aderen zijn kleppen aanwezig die in verticale houding het terugstromen van het bloed naar de voeten verhinderen. Als deze kleppen niet meer goed afsluiten, stroomt het bloed gemakkelijk terug, zodat de druk in de aderen en haarvaten toeneemt en de aderen worden wijd.

Diep Veneuze trombose (DVT)

Trombose bestaat uit een bloedstolsel in een ader. De gevolgen zijn dat ook hierbij de kleppen niet meer goed sluiten.

Vooral de eerste paar maanden na een trombose treedt vrij vaak recidief op.

Trombose in het verleden behoeft overigens niet altijd opgemerkt te zijn. De gevolgen worden soms jarenlang gecompenseerd.

Acute trombose ontstaat binnen 2 a 3 dagen. Het been is pijnlijk gezwollen, vaak rood en is warm.

Symptomen

  • Moe, zwaar gevoel in de benen
  • Oedeem
  • Bruine verkleuringen op de huid (voornamelijk binnenkant enkel). De kleine vaten gaan vocht met daarin bepaalde stoffen lekken. Hierdoor ontstaan er een roestkleur door neerslag van ijzer.
  • Dunne huid (kwetsbaar)
  • Pijn
  • Krampen
  • Branderigheid
  • Jeuk
  • Restless leggs
  • Spataderen
  • Open been. Door de stagnatie in de bloedsomloop loopt de voeding van de weefsels gevaar. De huid wordt kwetsbaarder en kan er een open been ontstaan. Dit is vanwege het verstoorde ader stelsel moeilijk te herstellen en dus te genezen. Door het tekort schieten van de afvoer via de aderen, moet het lymfestelsel meer werk verrichten. Door overbelasting van dit stelsel, kan na verloop van tijd secondair lymfoedeem ontstaan.

Vaatproblemen kunnen op iedere leeftijd voorkomen maar worden vooral gezien bij ouderen en zwangeren.

Haargroei

Wat is overbeharing?

Hypertrichose

Hypertrichose is bovenmatige haargroei op plaatsen waar van nature al enige haargroei is. Er kunnen fijne haartjes verschijnen in het gezicht, bij de slapen en bij de wenkbrauwen. Haren op de armen kunnen langer worden en in aantal toenemen. Onderbenen en romp zijn dan meestal ook zwaarder behaard. Hypertrichose komt zowel bij mannen als bij vrouwen voor en ontstaat in de pubertijd.

Hirsutisme

Bij vrouwen kan haargroei optreden op plaatsen waar meestal alleen mannen haren ontwikkelen. Veel haar verschijnt dan op plekken waar vrouwen gewoonlijk alleen donshaar hebben: op de bovenlip, wangen, kin en hals, rond de tepels, op de borst, de rug, de buik en in de liesstreek. Ook op armen en benen is de haargroei meer dan ‘normaal’.

Wat zijn de oorzaken van overbeharing?

Haargroei wordt gedeeltelijk gestuurd door hormonen. Overbeharing kan ook aangeboren zijn. De meest voorkomende oorzaak van hirsutisme is een overgevoeligheid van de haarzakjes voor een normale hoeveelheid mannelijke hormonen (androgenen). Sommige vrouwen met hirsutisme hebben een verhoogde hoeveelheid androgenen in het bloed.

Alvorens u zich laat informeren over verschillende onthaarmethodes vindt u hier eerst wat feiten van de haargroei op een rij.

Heel belangrijk om te weten is dat permanent ontharen eigenlijk niet bestaat, maar een haar vermindering tot zeker 80% is mogelijk.

Er zijn veel invloeden van belang die de haargroei gedurende uw leven bepalen. Zo zijn er bepaalde medicijnen die de haargroei kunnen stimuleren of hormoon veranderingen zoals menopauze.

Het ontharen zal het meeste effect hebben als de haar in de eerste, ofwel groeifase zit. Het vernietigen van de haar in deze fase zal ervoor zorgen dat die niet meer terugkomt. Het nadeel van het afhankelijk zijn van deze groeifase is dat de haren niet allemaal tegelijk in deze fase zitten en van buitenaf het niet zichtbaar is welke haren wel in die eerste fase zitten. Deze feiten samen zorgen ervoor dat het ontharen een langdurig proces is.

Verschillende haargroeifasen

In de anagene fase ofwel groeifase, ontwikkelt de haar het pigment en zit de haarwortel aan de voedingsbodem (ader en slagader) verbonden.

De katagene fase is de overgangsfase waarin de haarwortel los komt van de voedingsbodem. De haar groeit in deze fase langzaam en een ontharingsbehandeling is in deze fase weinig effectief.

De telogene fase is de rustfase waarin de haargroei is gestopt, de haarwortel is geheel los van de voedingsbodem en een ontharingsbehandeling is niet effectief.

Methoden van ontharen

Elektrische epilatie

Bij elektrische epilatie gaat de huidtherapeut met een heel dun naaldje bij het haarzakje naar binnen. Via dit naaldje wordt er wisselstroom gegeven in het haarzakje waardoor er een hoge warmte wordt gecreëerd. De eiwitten van het weefsel rondom het haarzakje en de voedingsbodem (de haarvaatjes die de haarwortel van bloed voorzien) gaan hierdoor samenklonteren. Het weefsel wordt hierdoor vernietigd waardoor er geen nieuw haartje meer kan ontwikkelen. Dit werkt echter alleen als het haartje zich in de anagene fase bevindt. In de katagene en telogene fase heeft het haartje namelijk geen contact meer met de voedingsbodem waardoor deze niet vernietigd kan worden. Na elke behandeling worden de haren zwakker en dunner waarna ze uiteindelijk verdwijnen.

Elektrische epilatie is een lang en arbeidsintensieve behandeling, dit mede omdat niet alle haren tegelijk in de anagene fase zitten. Van buitenaf is dat ook niet zichtbaar welke haar in welke fase zit. Tijdens de intake wordt besproken wat de inschatting van de behandelduur en de behandelfrequentie is. Elektrisch epileren vindt vooral plaats bij blonde en rode haren. Ook wordt de behandeling alleen in het gelaat en eventueel rond de tepels uitgevoerd.

IPL en Laser

Voor informatie over IPL of Laser verwijzen wij u door naar de website van Dermalight www.dermalight.nl.

Fibroom ofwel steelwrat

Een fibroom is een veelvoorkomend, goedaardig huidgezwel. Vaak komen deze voor in de hals, nek, onder de oksels en rond de borsten. Ze zijn huidkleurig of soms iets donkerder gepigmenteerd. De huidtherapeut kan deze fibromen verwijderen met Hoog Frequente (HF) stroom (elektrische coagulatie). Met een klein naaldje of een luselektrode wordt het fibroom gecoaguleerd. Dit houdt in dat de bloedtoevoer wordt dicht gebrand en het overtollige weefsel wordt verwijderd. Na de behandeling ontstaat er vaak een korstje wat er na een paar dagen afvalt.

Milia ofwel gerstekorrel

Milia zijn dode huidcellen samengepakt (hoornprop) en ingekapseld door een dun huidlaagje. Vaak zichtbaar als wit/geelachtige bultjes rond de ogen en jukbeenderen. De huidtherapeut verwijdert deze met een kleine holle steriele naald. Hiermee wordt het inkapselende huidlaagje gebroken waardoor het hoorpropje vrijkomt. Indien een millia nog erg klein is, wordt deze ook wel verwijderd met Hoog Frequente (HF) stroom. De inhoud wordt dan week waarna het door het lichaam zelf wordt afgevoerd.

Spider naevus ofwel spinnetje

Een spider naevus is zichtbaar als een rood puntje met kleine uitlopers eromheen. De roodheid is wegdrukbaar, maar de vaatjes vullen zich meteen als de druk weg is. Meestal bevinden deze spider naevi zich in het gezicht wat als storend wordt ervaren. Ze kunnen makkelijk verwijderd worden door middel van Hoog Frequente (HF) stroom (elektrische coagualtie). Hierbij wordt een kleine naald in het centrum van de spider gebracht en wordt er een korte tijd stroom gegeven. Door de warmte die dan ontstaat, brandt het vaatje dicht waardoor de spider verdwijnt. Zijn er meer van deze spider naevi aanwezig dan spreekt men van teleangiëctasieën en die kunnen in dat geval beter met Intense Pulsed Light (IPL) of laser behandeld worden. Hiervoor verwijzen wij u graag naar de website van Dermalight voor meer informatie.

Camouflage

Voor een aantal indicaties zoals rosacea, vitiligo, melasma, zichtbare littekens en andere afwijkende huidverkleuringen is er een mogelijkheid om te camoufleren. Camouflage is een tijdelijke oplossing om de aandoening in zichtbaarheid te verminderen.  Het verschil met foundation of ander cosmetica is dat deze camouflage producten watervast en hypoallergeen zijn, niet afgeven en geschikt zijn voor elk huidtype. Tijdens de behandeling wordt er samen met u de juiste kleur bepaald en het aanbrengen wordt met u doorgenomen. De behandeling wordt afgesloten met laatste adviezen en de producten worden besteld.

Aanvullende adviezen

Om de behandeling te ondersteunen, te verbeteren en de behaalde resultaten te behouden geven wij als huidtherapeut aanvullende adviezen. Deze adviezen kunnen zijn met betrekking tot gebruik van producten, therapeutisch elastische kousen, bewegingsoefeningen en nog veel meer.